Równowaga statyczna to zdolność do zachowania równowagi na obiekcie niestabilnym. Najlepiej opanowali ją ludzie chodzący po linie. W wielu przypadkach jest to niemal dar Boży, ale systematyczne ćwiczenia mogą zdziałać cuda. Zdolność do utrzymania równowagi statycznej wykorzystuje się tylko wtedy, gdy deska nie porusza się lub gdy żagiel nie pracuje - np. przy manewrowaniu i podczas wykonywania trików. Nasze pierwsze ćwiczenia w tym dniu koncentrują się na poprawianiu równowagi statycznej. Kiedy zaczniesz pływać i będziesz opierać się na żaglu, zasady postępowania zmienią się całkowicie.

Balans ramion to jeszcze jedna umiejętność, którą musisz opanować. Płynąc, prawie bez przerwy trzymasz wypełniony wiatrem pędnik. Gdy żagiel próbuje pociągnąć cię w jedną stronę, musisz wychylić się w drugą - używając swojego ciała jako przeciwbalastu. Oczywiście jeśli wychylisz się zbyt daleko - wpadniesz do wody, lecz jeśli nic odchylisz się wystarczająco - żagiel pociągnie cię w przód. Właściwe ustawienie ramion umożliwia kontrolowanie siły wiatru w żaglu. Pociągając lub pchając bom, zmieniasz kąt, pod którym wiatr uderza w powierzchnię żagla. Wkrólco zaczniesz robić to niemal automatycznie, wywierając stały kompensujący nacisk na zmienne zachowanie żagla.

Równowaga dynamiczna umożliwia utrzymanie pozycji pionowej w ruchu. Jest to manewr, który kolarze, narciarze wodni i surferzy wykonują podczas ostrego skrętu - należy wówczas wychylić się w kierunku zwrotu, celem przeciwstawienia się sile odśrodowej. Umiejętność utrzymania równowagi dynamicznej jest niezbędna podczas żeglowania przy silnym wietrze, ale jako początkujący windsurfer możesz się bez niej obejść.

Czas na wnioski:
Jeśli wieje wiatr od brzegu, nie wychodź w morze!
Inni użytkownicy. Podczas pierwszych lekcji będziesz zachowywał się bardzo nieporadnie. Pozostawiony samemu sobie, możesz stanowić zagrożenie dla innych. Na zatłoczonych wodach wszyscy powinni unikać problemów, starając się sterować jak najlepiej. Nade wszystko jednak musisz unikać statków handlowych i wilków morskich.
Nigdy nie pływaj po torach wodnych lub w ich pobliżu !
Całe szczęście, że szkółki i kluby żeglarskie, w których uczy się podstaw windsurfingu, są zawsze usytuowane w miejscach bezpiecznych, gdzie można pływać w towarzystwie i wzajemnie się kontrolować, gdzie istnieją stałe jednostki ratownicze i gdzie nie występują opisane wyżej niebezpieczeństwa.

Siła wiatru
Potrafisz już prawidłowo otakiować sprzęt i wyszukać odpowiednie miejsce do pływania. Najwyższy czas, żebyś dowiedział się czegoś na temat wiatru - żywiołu, bez którego uprawianie windsurfingu nie byłoby możliwe. Idealna do nauki prędkość wiatru wynosi od 7 do 18 km/h, a siła od l do 3°B - jest to lekka bryza. Słabszy wiatr daje mniejszą siłę w żaglu i może prowadzić do powstania złych nawyków. Ponadto deska jest wolna i słabo reaguje na ruchy pędnika. Wiatr silniejszy niż 3°B sprawia, że wszystko rozgrywa się zbyt szybko - początkujący windsurfer co rusz ląduje w wodzie, aż w końcu zniechęcony traci ochotę do pływania.
Wiatr jest żywiołem, który uskrzydla windsurfera. Im lepiej opanujesz sztukę pływania na desce z żaglem, tym łatwiej poradzisz sobie z silnym wiatrem, ale unikaj wichur - tylko nieliczni mogą się z nimi mierzyć. Ocena siły wiatru przez obserwowanie powierzchni wody jest podstawową umiejętnością - nie tylko ze względów bezpieczeństwa, lecz także dlatego, że pomaga dobrać odpowiednią wielkość żagla. W piątek poznasz skalę Beauforfa (siła wiatru 1-12°B) i popularne metody pomiaru prędkości wiatru. Dowiesz się także, jak zwiększyć efekty działania wiatru podczas prowadzenia deski.

Płaska woda - już niedługo fale będą źródłem wielkiej radości, ale póki co mogą tylko zrzucić cię z deski.

Stały wiatr - jeśli brzeg wokół porośnięty jest drzewami albo zatokę otacza klif, wówczas wiatr będzie pełen „dziur” i będzie miał tendencję do wiania / każdej strony, uniemożliwiając tym samym ustawienie się w wygodnej pozycji. Lepiej wybierz miejsce, gdzie wiatr wieje w jednym kierunku.

Bezpieczna strona zawietrzna - strona zawietrzna to ta, na która wieje wiatr. Jest to miejsce, gdzie można znaleźć wyrzucone za burtę przedmioty, fragmenty uszkodzonych łodzi i… niesfornych windsurferów, którzy nie potrafią wrócić z powrotem pod wiatr. Na śródlądziu strona zawietrzna nigdy nie jest zbyt daleko. Na morzu, gdy wiatr wieje od brzegu, może wydawać się

Trzymając jedną ręką za szynę masztową, a drugą za miecz - niesiesz deskę bez żadnego wysiłku.
Są dwa podstawowe sposoby przenoszenia pędnika - w zależności od tego, czy idziemy z wiatrem czy pod wiatr. W obu wypadkach pozwalamy wiatrowi dmuchać pod żagiel - niech pracuje dla nas.

Pod wiatr - jedną ręką chwyć za maszt tuż ponad bomem. Dolną część bomu chwyć drugą ręką i podnieś pędnik ponad głowę - tak, by stopa masztu skierowana była pod wiatr. Nie należy opierać okna żagla o głowę. Materiał, z którego żagiel jest wykonany, rozciągnie się - pozostanie odcisk głowy.
Niosąc pędnik pod wiatr, chwyć jedną ręką za maszt, a drugą za bom. Unosząc pędnik ponad głowę, ustaw stopę masztu pod wiatr.

Z wiatrem - nic łatwiejszego. Ustawiając maszt pod odpowiednim kątem w stosunku do wiatru, chwyć górną cześć bomu i podnieś pędnik tak, aby wiatr mógł dmuchać pod żagiel, drugą ręką tylko podtrzymuj maszt!

Deska
Do nauki żeglowania przy lekkim wietrze potrzebna jest dorosłemu człowiekowi (waga do 75 kg) deska o długości co najmniej 3,5 m, posiadająca wyporność 220 - 230 litrów zapewniając tym poczucie komfortu i stabilności. Chociaż dzieci i osoby lżejsze nie potrzebują desek o tak dużej wyporności, to jednak za duża jest zawsze lepsza niż za mała.

Konstrukcja:
Kształt deski zapożyczony zostaf z oryginalnych desek do surfingu Malibu. Przedni koniec (dziób) jest wygięty ku górze, co ułatwia jazdę po falach. Deska jest najszersza i najgrubsza pod stopą masztu, skąd stopniowo zwęża się ku tyłowi. Deska to najprostsza jednostka pływająca, jednak posiada kilka wypukłości, otworów i wygięć - wymagających dodatkowego opisu. Zacznijmy od końca.

Statecznik, nazywany czasem finem, nadaje desce stabilność kierunkową. Bez niego tylna część deski poruszałaby się w prawo i w lewo -jak ogon ryby. Przy silnych wiatrach statecznik ma ogromny wpływ na szybkość deski i jej właściwości skrętne.
Statecznik nadaje desce stabilność kierunkową. Przy silnych wiatrach konstrukcja statecznika wpływa zasadniczo na prędkość i zdolności manewrowe deski.
Strzemiona potrzebne są tylko przy silnych wiatrach. Podczas nauki należy je odkręcić, pozostawiając gładki pokład.
Strzemiona ułatwiają żeglarzowi sprawowanie kontroli nad deską. Ze względu na ich umocowanie w tylnej części deski (przy rufie) mogą być używane jedynie przy silnych wiatrach. Strzemiona można łatwo zdemontować w czasie początkowego szkolenia, gdyż stanowią wtedy jedynie przeszkodę.

Miecz osadzony jest obrotowo i może być całkowicie schowany w skrzynce mieczowej. Przy słabym wietrze miecz musi być całkowicie wysunięty w dół, aby zapewnić desce stabilność i dać jej opór boczny,
Miecz umieszczony jest w skrzynce mieczowej, znajdującej się w środku deski. Przy słabym wietrze jest on jednocześnie środkiem obrotu deski. Miecz czyni deskę bardziej stabilną i ułatwia płynięcie pod wiatr- przetwarza siłę bocznego naporu żagla na siłę ciągu na wprost. W obecnych konstrukcjach miecz jest umieszczony obrotowo - na osi - i może być całkowicie schowany w skrzynce mieczowej. Jednak przy słabym wietrze miecz musi być zawsze całkowicie wysunięty w dół.
W starszych konstrukcjach punkt w których pędnik połączony był z deską, stanowił po prostu otwór w pokładzie. Dzisiaj jest to najczęściej szyna ślizgowa z urządzeniem blokującym, umożliwiającym mocowanie stopy masztu. W tylnej części szyny umieszczony jest pedał, którego naciśnięcie stopą umożliwia przesuw masztu do przodu i do tyłu. Jest to bardzo pożyteczne urządzenie trymujące (wyrównujące przegłębienie}, umożliwiające żeglarzowi precyzyjne utrzymywanie równowagi deski w każdym kursie przy umiarkowanych i silnych wiatrach. Ucząc się przy słabym wietrze, należy ustawić maszt w położeniu środkowym. Większość konstrukcji posiada system blokujący, który wyklucza pomyłkowe użycie pedału.

Pędnik
Podczas pierwszych prób na wodzie należy posługiwać się lekkim, czułym na wiatr pędnikiem o powierzchni nie większej niż 5,5 m2- Zacznijmy od analizy poszczególnych elementów.
Ubrania piankowe
Ubrania piankowe, zapewniające ciepło i bezpieczeństwo, są niezbędne nawet podczas lata. Działanie wiatru na wilgotną skórę w połączeniu z wysiłkiem fizycznym może prowadzić do dramatycznej utraty ciepła - wychładzający wpływ wiatru jest tak silny, że wielu półnagich windsurferów ulega hipotermii nawet w ciepłych wodach Wysp Hawajskich.
Ubrania piankowe wykonane są z gumy neoprenowej. Wybierając strój dla siebie pamiętaj, że grubość i wzór kostiumu muszą być odpowiednie do pory roku, rodzaju uprawianego windsurfingu i, oczywiście, koloru twoich oczu!

Buty

Pomimo, iż pokład posiada powierzchnię antypoślizgową, należy bezwzględnie zaopatrzyć się w obuwie neoprenowe, które zapewnia pewne połączenie z deską, a ponadto chroni stopy przed uderzeniami i przed skaleczeniem ostrymi przedmiotami znajdującymi się pod wodą. Tak jak w przypadku ubrania piankowego, buty powinny być bardzo dobrze dopasowane (aby uniknąć napełnienia ich wodą) oraz posiadać elastyczną podeszwę (aby umożliwić wykonanie najdrobniejszego nawet ruchu). Wielu ekspertów windsurfingu uważając, że buty osłabiają kontakt żeglarza z deską, zawsze pływa boso. Zniszczone, pokryte bliznami podeszwy stóp to wizytówka ich przekonań.

W szkołach uznawanych przez RYA można być pewnym kwalifikacji instruktorów oraz prawidłowej metodyki. Korzysta się tam ze sprzętu odpowiedniego dla początkujących. Na symulatorze lądowym można w ciepłych i suchych warunkach uczyć się podstaw techniki, szybko przyswajając sobie wskazówki instruktora. Na wodzie, gdy myślisz tylko skoordynowaniu kilkunastu często sprzecznych ze sobą poleceń, nawet prosta czynność może zakończyć się niepowodzeniem. Twoim pierwszym prawdziwym doznaniem na wodzie będzie próba utrzymania równowagi i balansu na desce przycumowanej do boi, podnoszenie pędnika, obroty, przyjmowanie pozycji żeglarskiej i próby łapania wiatru w żagle - bez ryzyka zdryfowania. Gdy przebrniesz wreszcie przez ten wstępny etap szkolenia, poczujesz się naprawdę wolny. Kursy prowadzone przez RYA przebiegają według pięciostopniowego schematu, o którym będzie jeszcze mowa pod koniec tygodnia. Twoje postępy zostaną odnotowane w książeczce żeglarskiej i będą poświadczane po każdym stopniu kursu, książeczka żeglarska ma uznanie międzynarodowe - to ważne, gdyż w wielu ośrodkach w kraju i za granicą przed wypożyczeniem sprzętu wymagane jest udokumentowanie swych umiejętności.

Wzrost popularności windsurfingu pokazał, że uprzedzenia do tego sportu były nieuzasadnione. Ludzie ze zdziwieniem stwierdzili, że każdy przeciętny człowiek, mężczyzna, kobieta, dziecko lub osoba starsza mogą nauczyć się podstaw żeglowania nawet w jeden dzień. Ci, którzy nie potrafią pływać, a do tego rozpaczliwie boją się wody - mogą wyładować swoją energię gdzie indziej. Każda dyscyplina sportu jest fajna, ale tylko Windsurfing stanowi kwintesencję radości i wolności spotykaną czasem w sportach narciarskich, surfingu i lotniarstwie.
Ludzi przyciąga do tej dziedziny żeglarstwa nieskomplikowana budowa deski, którą można samodzielnie otaklować w przeciągu kilku minut.

Transport deski to żaden problem. Windsurfing można uprawiać wszędzie, gdzie wiatr spotyka się z wodą - poczynając od nieznacznie zmarszczonych wiatrem powierzchni niewielkich jezior, po rozległe wybrzeża Wysp Hawajskich.